Nowe doustne leki inkretynowe o działaniu przeciwcukrzycowym tzw. gliptyny są dostępne za 100% odpłatnością. Inne starsze tzw. glinidy i glitazony również nie są refundowane. Wymienione grupy leków przeciwcukrzycowych z tych właśnie powodów nie przyjęły się powszechnie w lecznictwie diabetologicznym w Polsce. Tzw. bogata północ (najbogatsze państwa Europy i USA) powszechnie refunduje leki inkretynowe: liraglutyd, sitagliptyna, vildagliptyna, saxagliptyna. Ich nowatorskie znaczenie w terapii cukrzycy typu 2 podkreślają wszystkie liczące się towarzystwa lekarzy diabetologów. Wprowadzenie nowatorskich leków inkretynowych do terapii cukrzycy typu 2 jest istotnym postępem w leczeniu. Jednak entuzjastyczne opinie „o kroku w kierunku leczenia przyczynowego” są nieuzasadnione. Zastosowanie tych leków w połączeniu z metodami leczenia pozafarmakologicznego (dieta redukcyjna + leczniczy trening mięśniowy) daje, co najwyżej uzasadnioną nadzieję, na uzyskanie lepszego wyrównania w chorobie.

Pan Adam ma 64 lata. Pół roku temu rozpoczął insulinoterapię po 6 latach stosowania doustnych leków przeciwcukrzycowych. Powodem zmiany leczenia były utrzymujące się hiperglikemie i wysoka wartość hemoglobiny glikowanej (HbA1c) – czynniki zwiększające ryzyko późnych powikłań – a więc niewyrównanie cukrzycy będące efektem nieskuteczności działania leków doustnych i wielu zaniedbań ze strony pacjenta, głównie niestosowania się do zaleceń żywieniowych (nadmierne ilości pożywienia o wysokiej kaloryczności) i brak jakiegokolwiek wysiłku fizycznego (w konsekwencji skutkujące dużą nadwagą). Pan Adam był bardzo zdziwiony, gdy stawiwszy się na wizytę kontrolną okazało się, iż wartość HbA1c jest tak wysoka (9%), mimo iż – jak powiedział w trakcie konsultacji lekarskiej – wyniki pomiarów na glukometrze w czasie, gdy je wykonywał (dość rzadko) wskazywały na prawidłowy poziom glukozy we krwi.

Nowoczesne glukometry posiadają opcję uśredniania glikemii (7, 14 i 30dni), to z kolei ułatwia przewidywanie, jaki będzie spodziewany poziom hemoglobiny glikowanej HbA1c. Ten ostatni wskaźnik jest dobrym markerem stopnia wyrównania metabolicznego w cukrzycy wykonywanym co 3–4 miesiące.